cellfactor

سایز فایل : 23,950 KB





پسورد : goldland

اجزای منظومه ی شمسی و مشخصات آنها

خورشید

خورشید ستاره ی منظومه ی شمسی است که ۱۵۰ میلیون کیلومتر از زمین فاصله دارد. حدود ۶/۴ میلیارد سال عمر دارد. هر ۴/ ۲۷ روز یک بار به دور خود می چرخد. قطر آن نزدیک به ۴/۱ میلیون کیلو کتر است یعنی ۱۰۹ برابر قطر زمین (یک میلیون کره ی زمین می تواند در آن جای گیرد.). خورشید بیشتر از گازی به نام هیدروژن تشکیل شده است این گاز ذخیره ی سوخت خورشید است به تدریج در طی بیش از میلیارد ها سال هیدروژن مصرف می شود و از بین می رود دانشمندان حساب کرده اند که خورشید تاکنون کمتر از نیمی از سوخت های خود را سوزانده است.بر اثر سوختن این مواد انرژی فراوانی بوجود می آید که در سطح خورشید نزدیک به ۶۰۰۰ درجه و در مرکز آن حدود ۱۵۰۰۰درجه اندازه گیری شده است بر اثر این عمل خورشید دایماًوزن کم می کند دانشمندان می گویند در هر ثانیه حدود ۴ میلیون تن وزن کم می کند .مراحل زیر مربوط به بوجود آمدن تا نابود شدن خورشید است:
۱) خورشید ما مانند تمام ستارگان جدید زندگی اش را در ابر تیره ی سردی آغاز کرد که از گاز و غبار تشکیل شده بود و سحابی نام داشت.
۲) ستارگان بسیار دیگری نیز از انواع گوناگون ، شکل گرفته اند. آنها با هم یک خوشه یا گروه را به وجود آورده اند.
۳) خورشید از سحابی خارج شده و زندگی مستقل خید را آغاز نمود و به صورت یک ستاره ی سرد قرمز شروع به درخشیدن کرد.
۴) خورشید در بیشتر عمر خود مثل یک ستاره ی زرد عادی خواهد درخشید ولی ممکن است کمی داغت گردد.
۵) خورشید در اواخر عمرش بیش از صد برابر اندازه ی فعلی خود می شود و به صورت یک غول قرمز در می آید.
بد نیست بدانید: پیر ترین ستارگان ۱۵ میلیارد سال عمر دارند. بزرگترین ستارگان ابر غول های قرمز هستند ابر غول های قرمز ممکن است هزاران بار از خورشید ما بزرگ تر باشند . داغترین ستارگان ابر غول های آبی هستند که دمای سطح آنها حداقل ۳۰ هزار درجه است. و کوچکترین ستارگان ستارگان نوترونی هستندکه قطر آنها نزدیک به ۱۵ کیلومتر است. همچنین بد نیست بدانید کهکشان راه شیری که خورشید در آن است ازبیش از میلیارد ها میلیارد ستاره تشکیل شده است. از این طرف تا آن طرف کهکشان را شیری ۱۰۰۰۰۰۰ سال نوری فاصله است. نزدیکترین کهکشان به ما بیشتر از ۱۵۰۰۰۰سال نوری فاصله دارد که نام آن «ابر ماژلانی بزرگ »است انواع کهکشان ها عبارتند از مارپیچی ، بیضی و نا منظم.

ادامه مطلب

رابطه ی ریاضی فاصله ی سیارات تا خورشید

سال ۱۷۶۶ میلادی، یوهان تیتوس منجم آلمانی توانست رابطه ساده ای بیابد که با استفاده از آن می شد فاصله سیارات از خورشید را بدست آورد. چند سال بعد نیز دیگر منجم هموطن او، یوهان الرت بُد، این رابطه را مستقلا” دوباره کشف کرد.البته این رابطه را هر دو از طریق بازی با اعداد بدست آوردند و بدست آوری آن رابطه پایۀ علمی نداشت. امروزه این رابطه به رابطه تیتوس_بُد مشهور است. این رابطه بدین صورت است:

فاصله سیاره از خورشید(بر حسب فاصله متوسط زمین از خورشید)=۰.۴+(۰.۳*n)

… , n=۰, ۱, ۲, ۴, ۸

اعدادبدست آمده با دقت خوبی با فاصله واقعی سیارات همخوانی داشت:

سیارات	عطارد	زهره	زمین	مریخ	؟؟؟	مشتری	زحل
جواب رابطه تیتوس_بُد	۰.۴	۰.۷	۱.۰	۱.۶	۲.۸	۵.۲	۱۰
فاصله واقعی از خورشید	۰.۳۹	۰.۷۲	۱.۰۰	۱.۵۲	؟؟؟؟	۵.۲۰	۹.۵۴

برای فاصله ۲.۸ برابر فاصله زمین از خورشید در آن زمان سیاره ای یافت نشده بود. بسیاری از اخترشناسان عقیده داشتند که سیاره ای کوچک در این فاصلۀ بین مریخ و مشتری وجود دارد که کشف نشده است. جستجوی منظم نوار دایرِةالبروج برای یافت این سیارۀ مفقود از اواخر قرن هجدهم شروع شد و سرانجام در اولین روز قرن نوزدهم، یک منجم ایتالیایی به نام جوزپه پیاتزی، موفق شد جسم کوچکی را در حدود این فاصله از خورشید بیابد که آن را سِرِس نامید. بعد از آن نیز اجرام دیگری با همین فاصله از خورشید کشف شدند. اخترشناسان آن دوران این نظریه را پیش کشیدند که در آن فاصله از خورشید، بجای یک سیاره، تعداد زیادی سیارک وجود دارد که با کشف تعدادزیادی از این سیاکها در سالهای بعد این نظریه تایید شد.در حقیقت رابطه تیتوس_بُد محرک اصلی کشف سیارکها بود.

سالها بعد نیز سیارۀ اورانوس کشف شد که فاصله اش با فاصله پیشبینی شده توسط رابطه تیتوس_بُد نیز می خواند!(۱۹.۶ بنابر رابطه و ۱۹.۹ بنابر اندازه گیری). اما فاصله سیارات بعدی نپتون و پلوتو در این رابطه صدق نمی کنند. امروزه نظریه ای که به نظریه واهلش دینامیکی(Dynamical Relaxation) موسوم است توضیحی برای این رابطه یافته است. بنا به این نظریه، سیارات نخست در مدارات متفاوت تکوین یافتند؛ اما سپس به مداراتی منتقل شدند که نیروهای اغتشاشی گرانشی دیگر سیارات را به حداقل برسانند. نتیجه این کار از نظر ریاضی به روابطی شبیه رابطه تیتوس_بُد منجر می شود.

همه چیز در مورد تلسکوپ

تلسکوپ یا اختربین وسیله‌ای است برای دیدن اجرام فضایی دور.

پیشینه

اغلب گالیله را نخستین کسی می‌‌دانند که از تلسکوپ برای مشاهدات نجومی بهره گرفت. تا آن زمان شناخت بشر از آسمان محدود به قوه بینایی بود و ابزاری برای مشاهده آسمان وجود نداشت. اخترشناسانی چون گالیله و کپلر به کمک تلسکوپ دامنه آگاهی بشر از هستی را وسعت بخشیدند. این منجمان با بهره گیری از تلسکوپ، بر باورهای باطل بشر درباره مرکزیت زمین در کاینات، خط بطلان کشیدند.

ادامه مطلب

عمر زمین

دید کلی

از روزی که انسان برای نخستین بار شروع به نوشتن افکار خود کرد، پیوسته نگران موقعیت خود در عالم لایتناهی بوده است. لیکن تا سال ۱۷۸۸ و نوشته‌های «جیمز هاتن» ، مفهوم زمان تقریبا نامحدود ، تنها برای انسان دارای معنا بود و زمین صرفا در یک چارچوب موقتی مورد نظر قرار می‌گرفت. در اندیشه انسان قرون وسطی ، زمین از نظام بسته‌ای تشکیل می‌شد که از آغاز آن چندان وقتی نمی‌گذشت و عاقبت آن هم چندان دور نبود.

ادامه مطلب

خواص مغناطیسی زمین

دید کلی

اگر آهنربایی را از نقطه‌ای آویزان کنیم، آهنربا چرخیده و در راستای شمال و جنوب جغرافیایی قرار می‌گیرند. قطبی از آهنربا را که در راستای شمال جغرافیایی قرار دارد، قطب N و دیگری را قطب S می‌نامند. دلیل رفتار این گونه آهنربا وجود میدان مغنا طیسی در زمین می‌باشد.

ادامه مطلب

دمای ستارگان

برای بدست آوردن دمای یک ستاره ما به طیفی که از آن ستاره به دست می آید نیاز داریم.

توجه:دمایی که ما می خواهیم بدست بیاوریم مربوط به سطح آن است نه داخل ستاره.

بسیار واضح است که دمای سطح ستاره بسیار کمتر از داخل آن است دلیل آن هم تراکم مواد است هر چه تراکم بیشتر باشد دمای ستاره در آن محل زیادتر است تا جایی که تراکم کمتر است

ابتدا بیایید طیف نمایی را بررسی کنیم و ببینیم اصلا چه سودی دارد که ما طیف ستاره را داشته باشیم.

ادامه مطلب

تاریخ نجوم

تصورات اولیه ی از عالم همواره بر مسطح بودن زمین دلالت داشتند،چرا که فواصل طی شده توسط بشر،بسیار کم تر از فواصل مورد نیاز برای تشخیص شکل کروی زمین بود

تصورات اولیه ی از عالم همواره بر مسطح بودن زمین دلالت داشتند،چرا که فواصل طی شده توسط بشر،بسیار کم تر از فواصل مورد نیاز برای تشخیص شکل کروی زمین بود.

یونانیان باستان معتقد بودند که زمین صغحه ای مسطح است شناور بر روی آب که خیمه ای چاک چاک آن را پوشانده است.به دور خیمه آتش و درون آن زمین قرار داشت.هر روز «هلیوس»،خدای خورشید،ارابه ی آتشین خود را در آسمان به حرکت در می آورد و شب نیز از اقیانوس زیر زمین میگذشت. البته فلاسفه ی مختلف یونان اعتقادات گوناگون داشتند.

ادامه مطلب